![]() |
| Cada uno se ducha como quiere no? |
Un desafortunado incidente o un mal aterrizaje acaba con un tobillo de Sara roto. 45 días de yeso (espero que menos!!!) le esperan, y nos esperan. Rotura limpia y de buen curar según el médico, que bien sabio debe ser, por lo que tuvimos que esperar allí para verlo. Rotura a las 8 de la tarde, transporte hasta furgoneta a lo porteador (cliente a las espaldas...o a rastras a ratos...), y llegada a casa después de que el sabio se dejase ver a casi las 2 y media de la mañana. Ya sabéis, pera no llegar tan tarde a casa hay que romperse el tobillo antes!
Ahora me he transformado en porno chacho sin haberlo pedido. Soy un auténtico "vespa". Ves pallá a por el pan...ves pallá a por mi teléfono...en fin. Toca hacer de cuidador!
Es desagradable ver como alguien tan cercano se hace daño y no poder hacer nada, o incluso pensar que hayas podido incluso tener culpa. Se generan unas dudas sobre si haces bien las cosas o no que me imagino se resuelven solitas en unos días... No mola. Me imagino que si estás en el sofá sentado viendo la tele, lo que no te puede pasar es que te rompas un tobillo no? Te romperás el intestino grueso de la acidez de las patatas fritas o algo así!
Ha sido poca cosa, un tobillo, pero está bien echar unos pensamientos para intentar aprender a evitarlo por poca cosa que sea.
En fin. Tiempo, recuperación física, más suerte para el próximo trabajo que encuentre ( a ver qué pasa ahora...), y a recuperar la valentía que la caracteriza, que muchas envidias me ha dado y mucho la voy a echar de menos las siguientes semanas. Jo.

Jaja, buena foto, por lo menos es divertida.
ResponderSuprimirDile a Sara que se recupere pronto, que con lo fuerte que está, la tenemos que llevar a Sant Llorenç.
Esto es culpa de la mala suerte siempre, ya puedes estar atento, que si haces un paso un poco raro, o la chapa anterior está cerca de una repisa, etc, etc, por muy bien que asegures, poco puedes hacer.
Animo y Salut bous
ostras, mientras lo q pase tenga remedio... un besito muy grande para Sara!!!
ResponderSuprimiry otra para ti
muaaaa
Bueno Sara ahora toca buscarle el lado positivo al asunto! esclaviza a Carlos todo lo que puedas (o todo lo que se deje) y aprovecha para hacer todo lo que no puedes hacer normalmente por falta de tiempo...
ResponderSuprimirMuchos animos!
Sara Aicart.
JM! No sé si la mala suerte existe o no, pero estas cosas pasan...y vaya palaco ahora...en fín, a ver si se recupera bién y sigue con ganas de entrarle a santllu, que nos hemos quedao a las puertas! Niño! a ver si cerramos cita foto-omega-boixar no?
ResponderSuprimirIsa! tiene remedio. Rotura pequeña y limpia, pero es un palete de coco... hace tiempo que no nos vemos eh? Besicos!!!!
Gracias Sara! ya te digo que lo de esclavizarme se lo está tomando bastante en serio! hasta pa que le rasque los dedos del pié porque no llega!!!jajaja
Le ha hecho mucha ilu que la animeis! besicos!!!
Quina mala sort!!! Espero que us recupereu aviat i ens veiem a la fontsu!!!
ResponderSuprimirGràcies Josep. La veritat és que sí es farà pesadeta la recuperació, però entre d'altres coses té la súper virtut de tenir una paciància inmennnnsa! Aviat estarà donant guerra un altre cop! Salut niñuuuu!
ResponderSuprimir